www.motosiklet.net "Muğla Mt"sayfasından gezilerime bakabilirsiniz.

Bizimkisi neydi? Dostlarla yaşadıklarımız ya da bir aşkın üzerine içtiğimiz onlarca şişe bira… Sahilde yalnızlıklarımızın soğuğunda umutları yakardık ısınmak için. Dalga dalga hüzünlerde yapardık en güzel bestelerimizi. Kimisi umudun maviliğini, kimisi de boğulduğumuz izlere karanlıkları anlatırdı.

Yaşlandığımızı bile fark etmedik. Mutluluklar, umutlar, terk edilişlerden fırsat bulup da yüzümüzde bıraktığı izlere bakmaya zamanı ancak daha yeni bulabildim.

Dost bildiklerimiz vardı sonra. hani en büyük kazıkları yediğimiz,sırlarımızı açtığımız ve bire bin katıp dedikodumuzu yapan ,sonrada yüzümüze gülebilen dostlar.Sevgililerde oldu…Kiminin gözü cebimizde,kiminin gözü yüreğimizde;bugüne kadar göremedikleri ilgide,bezende tek gecelik bir isyanla sevişmelere hasret sevgililer.Çoğu bir ayrılığın ardından isyanını,aldatılmanın intikamını,ihaneti yaşamak için sığınırdı limanlarıma.

Hepsine yerim vardı. Birçoğunu da azad ettim.

Ben yalnızlığımı yaşadım onca yoğunlukta.Sadece gülümsedim gidenlere.Ardından yazılar yazdım,şarkılar söyledim.Kimse bilmedi..Aşkı da yalnız yaşadım.

Bak birkaç günlük aşk için yüz sayfa yazıyı devirmişim.Çılgınlık mı peki??..Sence öyledir.Senin için saçmalık belki de budalalıktır yaptığım.Karşılıksız yaşanılan platonik acının izahını yapamazsın…Onca yazı umarsızca sana ait sevdiğim.Bitirdiğim yazılar,besteler,ümitler…tekrar yazılmayacaklarda sana dair..

Sen orada bilmiyorsun,hissetmiyorsun.Hayata devam etmek güzeldir sevdiğim.Ardından geriye bakmamak ise bir tanrı vergisidir benim için.Çünkü ben hiç geriye bakmamayı başaramadım senin gibi bir aşkın ardından!!Umursamaz,yaşananları bir kenara atıp gülümsemeyi beceremedim.

Ben seni gerçekten hiç sevmedim belki…Sevmiş olsaydım bu kadar özlemezdim!!

M.Şahin BiRİNCİ

Doğubayazıt….

Bir başkası varken verilebilir mi elde onca birikmiş aşk,sevgi,hüzün...Ya da bir başkasının gölgesinde hissedilebilir mi en derin hüzünler.Sen başkasına ,ben kendime aşıkken anlattıklarımı nasıl anlayabilirsin ki?Verdiğim çoğu şey gibi karşılıksızdır benim sevgim.Sadece yıllara direnen içimdeki sensizlik ve sessizliğin derin yankısı kulaklarımda....Geriyi düşünmeden huzur bulmuyor anılar.Geleceğinden ümidi kesilmiş,loş odalara mahkum bir hayat.

Her şeye rağmen yeniden sevebilirim...Çoğu tecrübeyle sabit hatıraların izinde gitmesem inanmam.Sana rağmen acılarında rağmen yeniden sevebilirim.Ama seni sevdiğim gibi değil...Yada beni terk edip bir çoğu iz bırakabilir.Seninle yaşanmamışlıklara benimkisi.Seninle yaşadıklarımın mutsuz sonuna isyanım.Çoğu iz bıraktı....Senin gibi değil.

Her şeye rağmen yeniden gülümseyebilirim.Gülümserken seni hatırlayınca ,gözlerimden akan gözyaşlarıma hakim olabilirsem....Gülümsememin gözyaşlarında değil,gözyaşlarımın gülümsememde boğulduğu gün unuturum seni.Yada seni gülerken ve mutlu olduğunu bildiğim gün.

Her şeye rağmen yeniden sevişebilirim; yeniden bir tene içim acımadan dokunabilirim. Hayaline sarılıp ısınmayı, sıcak nefesinle uyanmayı unutabilirsem. Farklı tenlerde seni unutmayı, bilmediğim bedenleri hatıralara sevişerek kurban etmeyi bırakabilirsem.

Her şeye rağmen defalarca ölebilirim. Sözlerimden, bestelerimden seni çıkardığım gün denerim ölmeyi. Tekrar ve defalarca  ölebilirim bana bir umut verdiğinde. Bana aldığın her sadaka gülümsemede tekrar dirilirim. Her şeye rağmen; bir mayına, bir serseri kurşuna yenik düşmem, bana verdiğin ve kollarımda bıraktığın can vermiş sevgiden sonra.

Her şeye rağmen yeniden sevebilirim. Yaşanmamışları hayallere katık edip son sözlerimde dahi ismini söyleyebilirim hala.

Yorgunluk gözlerine düşer önce.Yıldızlarını silkelemeye hazır bir gece gibi hüzünlü,yenik bir gülümseme atmaya çalışırsın aynalara.Sözlerinden çıkmaz yorgunluğun itirafı.Direnirsin…Yaşadıklarını kelimelere dökmek intiharın ilk anı,yalnızlığını kendine anlatmak ise şakağına sıktığın bir kurşunun canını almasından korkmaktır .Direnirsin!!!Hem kendine itiraf edemediğin gerçeklerden kaçarken,hem de her seferinde yakındığın şu hayatın acımasızlığı suratına hoyrat bir şamar gibi inerken bile gülümsersin.

Bu hırpalanmışlık vücuduna düşer.Yorgan kurşun gibi ağır gelir her sabah.Günlük yaşamın monotonluğu,yarın ne yapacağını bilmek,içinde yaşadığın hayatı sorgulatır sana.Günden güne tüketir seni gözlerin açık uyuduğun hayat.Gereksiz düşüncelere dalıp kendini boğar,ellerinle kendi boynuna sarılırsın acı çeken ruhunu vücudundan çıkarmak istercesine.

Gözlerindeki karanlık her geçen gün daha da derinleşir.Bedenin zayıf ,her elbise eski sevdalara dar gelir.Şimdiki acılara ise bol….Acıların gözlerinden damlayacak kadar az  değildir biliyorum.Bu birikmiş acıların zehiri ancak damarına attığın bir kesikle terk eder bedenini.

Firari sevişirsin güzel geçen günlerle…Öylesine;kaçarcasına…En güzel teni yıpratan,umutlarından ışıl ışıl parlayan en güzel gözleri solduran acı dolu mazinden kaçarcasına sevişirsin.Platonik bir meydan okuma yaşanırken içine kapanırsın ve savaş meydanından kaçıp acılarına sığınır,yas tutarcasına pişmanlığı yaşarsın.

Her yeni güne yenik başlarsın.İçinden  kopup giden benliğine veda bile etmeden sessizce uzaklaşırsın bildiğin mutluluklardan.Acı çeken bir bedene hapsedersin ümitlerini.

İŞTE YALNIZLIK BÖYLE BAŞLAR

M. Şahin Birinci